Dorota Kawałczewska
Psycholog kliniczny Psychotraumatolog
Terapeuta EMDR Terapeuta Brainspotting
eMOCja. Terapia i rozwój
Jestem certyfikowanym psychoterapeutą EMDR oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR. Ukończyłam całościowe szkolenie w terapii EMDR akredytowane przez EMDR Europe oraz szkolenie w terapii Brainspotting, akredytowane przez Brainspotting Polska.
Pracuję z osobami dorosłymi, które doświadczają takich problemów jak:
  • trauma po przebytych wydarzeniach
  • PTSD
  • depresja
  • zaburzenia lękowe
  • zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
  • zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, zaburzenia łaknienia)
  • psychosomatyczne problemy ze zdrowiem
  • zaburzenia w relacjach społecznych
  • zaburzenia adaptacyjne
  • trudności w radzeniu sobie ze stresującymi wydarzeniami
Kim jestem?
1
Doświadczenie
Jestem terapeutą EMDR, terapeutą Brainspotting, psychotraumatologiem, psychologiem klinicznym.
Specjalizuję się w pracy z osobami dorosłymi dotkniętymi traumą oraz w sytuacjach trudnych i kryzysowych.
Mam także wieloletnie doświadczenie w pracy klinicznej z zaburzeniami psychicznymi.
2
Certyfikaty
  • Mgr psychologii (Uniwersytet Łódzki)
  • Dyplom stopnia specjalizacji - psycholog kliniczny
  • EMDR - cykl szkoleń certyfikacyjnych
  • Brainspotting - cykl akredytowanych szkoleń
  • Studia podyplomowe Psychotraumatologia
  • TSR , ACT , IFS - cykl szkoleń specjalistycznych
  • Polski Instytut Ericksonowski - 4-letnie studium psychoterapii
  • Studia podyplomowe MBA (Master Business Administration)
  • Kursy coachingowe akredytowane przez ICF
3
Podejście
"Im wolniej, tym szybciej".
Koncentruję się na kliencie, jego możliwościach i zasobach. Pracuję w podejściu EMDR, wykorzystując Brainspotting, oraz narzędzia z innych nurtów psychoterapeutycznych (integracyjne podejście).
Nie ustaję w podnoszeniu swoich kwalifikacji, na bieżąco dbam o uaktualnianie swojej wiedzy psychologicznej i psychoterapeutycznej.
Pracuję pod stałą superwizją.
Trauma - czym jest
Trauma to złożone zjawisko psychologiczne i fizjologiczne, które może wystąpić w wyniku doświadczenia silnie stresującego lub przerażającego zdarzenia, przekraczającego możliwości jednostki do poradzenia sobie z nim. Poniżej przedstawiam dokładną definicję, klasyfikację i kluczowe różnice między różnymi rodzajami traumy.
📘 Trauma psychiczna (z łac. trauma – rana) to reakcja emocjonalna i neurobiologiczna na zdarzenie lub serię zdarzeń, które wywołują intensywny stres, bezradność, lęk, przerażenie lub poczucie zagrożenia życia lub integralności psychicznej i/lub fizycznej.
Według American Psychological Association (APA):
„Trauma to emocjonalna odpowiedź na straszne zdarzenie, takie jak wypadek, gwałt czy klęska żywiołowa. W krótkim okresie może objawiać się szokiem i zaprzeczeniem, a długoterminowo prowadzić do problemów z emocjami, relacjami i zdrowiem psychicznym.”
📂 Trauma może być klasyfikowana według różnych kryteriów: czasu trwania, przyczyny, intensywności oraz momentu wystąpienia w cyklu życia, np:
  1. Trauma pojedyncza (Type I trauma)
Wynika z jednorazowego, nagłego, dramatycznego wydarzenia. Przykłady: wypadek samochodowy, atak fizyczny, katastrofa naturalna, nagła śmierć bliskiej osoby. Charakterystyka: często łatwiejsza do zidentyfikowania, może prowadzić do PTSD (zespół stresu pourazowego).
2. Trauma złożona (Complex trauma, Type II trauma)
Powstaje w wyniku długotrwałego lub powtarzającego się nadużycia, przemocy lub zaniedbania, szczególnie w dzieciństwie. Przykłady: przemoc domowa, molestowanie, emocjonalne zaniedbanie, życie w warunkach wojny lub skrajnej deprywacji. Charakterystyka: głęboko wpływa na rozwój osobowości, zdolność do tworzenia relacji, obraz siebie i regulację emocji.
3. Trauma rozwojowa
Doświadczenia traumatyczne w okresach kluczowych dla rozwoju (dzieciństwo, adolescencja), często o charakterze chronicznym. Charakterystyka: prowadzi do zaburzeń przywiązania, problemów emocjonalnych, somatyzacji i trudności w funkcjonowaniu społecznym. Przykład: dziecięce zaniedbanie emocjonalne w pierwszych latach życia.
4. Trauma wtórna (Secondary/vicarious trauma)
Dotyka osoby mające kontakt z cudzym cierpieniem (np. terapeuci, ratownicy medyczni, dziennikarze, opiekunowie). Charakterystyka: osoba nie doświadczyła traumy bezpośrednio, ale przyswaja ją emocjonalnie poprzez ekspozycję na traumę innych.
5. Trauma zbiorowa (kolektywna)
Dotyczy dużych grup ludzi lub całych społeczności. Przykłady: wojna, klęska żywiołowa, pandemia, ludobójstwo. Charakterystyka: skutki społeczne i kulturowe, często prowadzi do pokoleniowej transmisji traumy.
Wpływ na psychikę
🧠 Fizjologiczne i psychiczne skutki traumy:
  • nadreaktywność układu nerwowego (np. oś HPA – podwzgórze-przysadka-nadnercza),
  • derealizacja, dysocjacja,
  • chroniczny stres i napięcie,
  • lęk,
  • depresja,
  • zaburzenia snu,
  • objawy psychosomatyczne (ból, napięcia mięśniowe, choroby autoimmunologiczne),
  • trudności w relacjach interpersonalnych.
🧬 Neurobiologia traumy.
Trauma uruchamia i modyfikuje działanie trzech głównych struktur mózgowych oraz wpływa na autonomiczny układ nerwowy. Kluczowe zmiany zachodzą w:
  1. Ciało migdałowate (amygdala) – centrum alarmowe. Funkcja: przetwarzanie strachu i zagrożenia. W przypadku traumy: ciało migdałowate staje się nadaktywne i przewrażliwione. Skutek: nawet neutralne bodźce mogą być interpretowane jako zagrożenie → nadreaktywność, napady paniki, impulsywność. Odpowiada za tzw. reakcję walki, ucieczki lub zamrożenia (fight-flight-freeze).
  1. Hipokamp – pamięć i orientacja w czasie. Funkcja: kodowanie i organizacja wspomnień, odróżnianie przeszłości od teraźniejszości. W przypadku traumy: uszkodzenie lub zahamowanie funkcji hipokampa. Skutek: fragmentaryczne, niechronologiczne wspomnienia traumatyczne, częste flashbacki i trudność w odróżnieniu „to się działo” od „to się dzieje teraz”.
  1. Kora przedczołowa (PFC) – racjonalne myślenie i kontrola emocji Funkcja: planowanie, podejmowanie decyzji, tłumienie reakcji lękowych. W przypadku traumy: osłabienie aktywności PFC, szczególnie lewej półkuli. Skutek: trudność z kontrolą emocji, dezorganizacja myślenia pod wpływem stresu, zmniejszona zdolność do refleksji i analizy własnych reakcji.
  1. Oś HPA (podwzgórze–przysadka–nadnercza) – regulacja stresu. Funkcja: uruchamianie reakcji hormonalnej na stres (kortyzol, adrenalina). W przypadku traumy: chroniczna aktywacja osi HPA, zaburzenia równowagi hormonalnej – nadmiar lub niedobór kortyzolu. Skutek: stany podwyższonego napięcia lub wypalenia, zmiany metaboliczne, immunologiczne i emocjonalne.
  1. Układ współczulny i przywspółczulny (Autonomiczny układ nerwowy). ➤ Współczulny (sympatyczny) – mobilizacja: aktywowany w sytuacji zagrożenia: szybki puls, wzrost ciśnienia, napięcie mięśniowe. ➤ Przywspółczulny (parasympatyczny) – zamrożenie lub wyłączenie:
Jeśli zagrożenie wydaje się nie do uniknięcia: pojawia się dysocjacja, odrętwienie, brak emocji.
🔄 Długofalowe konsekwencje neurobiologiczne traumy
Przewlekły stres neurotoksyczny może zmniejszyć objętość hipokampa i PFC.
Zwiększa ryzyko depresji, lęku, uzależnień, zaburzeń osobowości i chorób psychosomatycznych.
U dzieci trauma może trwale zmienić rozwój mózgu (szczególnie gdy występuje w kluczowych okresach neuroplastyczności).
Terapia EMDR - Innowacyjna Metoda Leczenia
Jak działa EMDR?
Terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) to jedna z najbardziej uznanych i przebadanych metod leczenia traumy, szczególnie efektywna w przypadku PTSD i urazów emocjonalnych.
🧠 EMDR – Czym jest i jak działa?
EMDR to terapia oparta na przetwarzaniu wspomnień traumatycznych poprzez stymulację dwustronną (najczęściej ruchy oczu), której celem jest zmniejszenie emocjonalnego ładunku tych wspomnień i umożliwienie ich adaptacyjnego przetworzenia w mózgu.
Zamiast opowiadać o traumie w kółko, EMDR pomaga mózgowi "dokończyć" to, co zostało zablokowane – emocjonalnie i neurologicznie.
Korzyści z EMDR
Terapia EMDR przynosi ulgę w objawach stresu pourazowego, lęku i depresji, poprawiając jakość życia pacjentów.
🔎 Zalety terapii EMDR
  • Nie trzeba szczegółowo opowiadać o traumie – wystarczy kontakt z wewnętrznym obrazem.
  • Często szybciej przynosi efekty niż klasyczna terapia rozmową.
  • Ma mocne potwierdzenie empiryczne – uznana przez WHO i APA jako metoda leczenia PTSD.
Zastosowanie EMDR
  • osoby z PTSD (trauma nagła i złożona),
  • ofiary przemocy, gwałtu, wypadków,
  • osoby z traumą rozwojową,
  • żałoba, fobie, lęki, ataki paniki, depresja,
  • niskie poczucie własnej wartości, chroniczny wstyd.
Brainspotting - Metoda Docierająca do Głębi
Brainspotting to innowacyjna i ukierunkowana metoda terapeutyczna, która efektywnie identyfikuje, przetwarza i uwalnia neurofizjologiczne źródła bólu emocjonalnego, traumy, dysocjacji oraz różnorodnych trudności psychicznych. Jest to podejście minimalnie werbalne, koncentrujące się na głębokiej pracy mózgu.
Głębokie Przetwarzanie
Brainspotting dociera do pierwotnych, neurofizjologicznych źródeł traumy i bólu emocjonalnego, umożliwiając ich głębokie przetworzenie w obszarach podkorowych mózgu.
Odkrywanie "Brainspotów"
Terapeuta identyfikuje "brainspoty" – specyficzne punkty w polu widzenia, które korelują z aktywowanymi wspomnieniami traumatycznymi i silnymi emocjami.
Szybka Ulga
Aktywacja tych punktów wspiera naturalną zdolność mózgu do samouzdrawiania, często prowadząc do szybkiej redukcji objawów i trwałej transformacji.
Specjalizacje Terapeutyczne
Zaburzenia lub problemy potraumatyczne
Trauma: pojedyncza, złożona, rozwojowa, wtórna
Sytuacje trudne i kryzysowe: strata, rozwód, rozstanie, żałoba, zdrada, inne
Depresja, obniżony nastrój, spadek motywacji
Niskie poczucie własnej wartości, wstyd
Lęki, napady paniki, fobie
Trudności w obszarze budowania i utrzymania relacji
Wypalenie zawodowe / zawodowe wyzwania / problemy w pracy / zwolnienie / mobbing / konflikty
Praktyczne Informacje
200/250
Cena sesji
Koszt jednej sesji terapeutycznej.
50
Długość sesji
Standardowy czas trwania sesji.
2
Gabinety
Łódź i Pabianice.
Kontakt
Zadzwoń
660 00 49 49
Umów się na wizytę telefonicznie lub sms.
Odwiedź
Łódź, ul. Franciszkańska 104/112, lok.103, I p.
Pabianice, ul. Warszawska 73/14
Made with